meer dan een maand verder en nog steeds geen kabinet. Kunnen al die leuke luitjes niet een paar standpunten inleveren zodat we tenminste een kabinet hebben? Theoretisch zit het CDA nu nog.
Vandaag heb ik een stuk gefietst, gewoon om even weg te zijn van al dat gedoe hier. Ik kan het hier prima naar mijn zin hebben, maar dat is als ik achter een game zit met harde muziek aan. Kijk, dan houd ik het best uit. Maar dat doe ik de afgelopen week al de hele tijd, dus ik wil ook wat anders. Vandaar dus.
En ik dacht na. Nouja, geen diepgaande dingen, daar zijn andere mensen (waaronder vrienden) mee bezig. Die bedenken onderweg prachtige metaforen om te gebruiken in gedichten. En het worden hele mooie gedichten hoor, echt topkwaliteit. Daar ben ik denk ik te autistisch voor. Als ik twee mensen in het gras zie liggen, dan denk ik "moeten ze straks even checken voor teken" terwijl iemand anders een heel metaforen-kannonade weet te verzinnen. Respect daarvoor. Ik denk daar gewoon veel te "down to earth" voor.
En zo zat ik op mijn fiets, kijkend naar een plekje om even wat te gaan lezen. Niets speciaals, een tijdschrift die ik had gekocht. Dat was later onmogelijk door de sterke wind. Grappig, de heenweg reed ik ontzettend snel en de terugweg was bikkelen. Dat moet ik onthouden, volgende keer andersom. Eerst kijken hoe de wind staat. Let je nog op, lezer? nog steeds geen metafoor. Terwijl dat juist vaak voorkomt in verhalen.
…Maar dat terzijde. Ik kom weer thuis, en het ziet er weer prima uit, hier. 'S avonds begint het weer, dat chagrijnige, dat hangerige.. Niet bij mij, eigenlijk. Ik kijk het allemaal wel aan, bang dat het nog erger word. Ja, wat moet je anders. Gezucht, net iets te hard dichtgeslagen deuren, heen en weer gebonk. Het zal er wel bij horen. Prettig. Toch word er wel blij gedaan hoor, maar op andere momenten gebeurt dat weer niet. En dat begint vervelend te worden hoor, na een tijd. Ik heb zomervakantie, dus iedere keer als ik het niet zie zitten hier, dan ga ik fietsen. Ik heb met een glimlach de heenweg gereden, en vloekend de terugweg. Met dank aan de wind, en misschien wel de chagrijnige sfeer.